Herkesi Memnun Etmek İçin Kendini Kaybetme Tuzağı

Herkesi memnun etmek isteme isteği, ilk bakışta güzel görünse de aslında kendimizi kaybetmemizin başlangıcıdır. Eğer zamanla "nasıl istersen ben zaten uyarım" tipinde bir kişilik haline geldiyseniz, artık sadece yürüyen bir müşteri hizmetisiniz kalıp insan olarak kalmazsınız. İçten içe de olsa çoğunuzda şu düşünce var: "Eğer ben onları memnun edersem, onlar da beni memnun eder ve sever." Ama bu döngü kütleştiğinde hiç kimse size gerçekten neyi istediğinizi soramaz hale gelir. Çay mı, kahve mi istiyorsunuz diye soruşlarında "fark etmez" derseniz, diğer kişi kafası karıştığında, hatta yanlış bir seçim yaptığında sizi düşünmeyen biri olarak görmeye başlar. Tıpkı başarısız oldukları tek şeyi suçlayacak birini aramış gibiler. Paradoks ise şudur: Siz bu kadar çaba harcar, bu kadar uyum sağlarsanız da kimse size "ne kadar mükemmel bir insansın" demez. Aksine, bir karar verilmesi gerektiğinde "onun için zaten fark etmez, o zaten uyum sağlar, o zaten önemsemez" diyerek sizi dışarı bırakırlar. Zamanla bu davranış sizin gerçek karakterinizden daha güçlü hale gelir ve insanlar sizi artık bu taraflı profille muamele etmeye başlar. Çözüm basit ama cesaret gerektiriyor: Hayır demeyi öğrenin. İlk hayır çevreler şaşırtacak, ikincisi rahatsızlık yaratacak, ama üçüncü hayırda saygı doğmaya başlayacak. Elbette bazıları gidecek, ama onlar asla sizin değil; sizin sunduğunuz yardım ve uyumluluk hizmetini seviyorlardı. Yanında kalanlar ise sizi gerçekten, insan kaynaklarınızla değil, özünüzle tanımayı ve sevmeyi başlayacaklar.