Son zamanlarda normal ve gündelik şeyleri dahi problem haline getirdiğimizi fark ediyorum. Örneğin çocuğunuza anlık bir tepkiyle kızdığınızda, günlerce pişmanlık duyup ona travma yaşattığınızı düşünebiliyorsunuz. Ya da o gün yorgun olduğunuzda, bir şey yapmak istemediğinizde hemen bunu depresyona yoruyor, "hep böyle olacak" şeklinde düşünüyor olabilirsiniz. İlişkilerde de karşı tarafın mesajınızı görmemesi ya da birkaç tartışma yaşamanız üzerine "bu ilişki sağlıklı değil, yürümeyecek" gibi kesin yargılara varabiliyoruz.
Burada söylemek istediğim şey şu: yaşadığımız her olumsuzluk bir travma değil, her duygu durum değişimi bir bozukluk anlamına gelmiyor. Bunları birbirinden ayırt etmek önemli. Eğer bu düşünme şekli günlük hayatınızı sürekli rahatsız ediyorsa, her olumsuzlukta ya da her duygu durum değişiminde bu tarz tepkiler veriyorsanız, o zaman bir problem olabileceğini düşünüyorum.
Yine de bu noktada kendi başınıza, yalnızca sosyal medyada gördüklerinize veya kitaplarda okuduklarınıza dayanarak ilerlememenizi öneririm. Bir uzmana danışın ve bu ayrımı birlikte değerlendirin.