"Hazır hissettiğimde başlayacağım" cümlesini kendimize en sık söylediğimiz cümlelerden biri olarak görüyorum. Yeni bir işe başlamak, spor yapmak, terapiye gitmek ya da uzun süredir ertelediğimiz bir adımı atmak istediğimizde sanki önce kendimizi hazır hissetmemiz gerekiyormuş gibi bekleriz. Ama bilmemiz gereken önemli bir nokta var: motivasyon her zaman davranıştan önce gelmez, süreç çoğu zaman tam tersi işler.
Önce küçük bir adım atarız, bu adım bize "yapabiliyorum" deneyimini yaşatır, bu deneyim kendimize olan güvenimizi artırır ve motivasyon çoğu zaman o ilk davranışın ardından ortaya çıkar. Atomik Alışkanlıklar kitabındaki "her eylem, olmak istediğin kişi için verilen bir oydur" fikrine değiniyorum. Yani kendini özgüvenli hissettiğin için harekete geçmezsin; harekete geçtiğinde "ben bunu yapabilen biriyim" kimliğine bir adım daha yaklaşırsın.
İlk adım kusursuz olmayabilir, hâlâ kaygılı hissedebiliriz ama çoğu zaman hazır hissetmek başlamanın ön koşulu değil, bir sonucudur. Bu videoda izleyicilere şu soruyu bırakıyorum: hazır hissetmeyi beklemek yerine bugün atabilecekleri en küçük adım ne olabilir?